Επιστρέφοντας στον εαυτό
Όταν σταματάς να φεύγεις από όσα σε καλούν να ξυπνήσεις
Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή που κουράζεσαι να παλεύεις – να αναρωτιέσαι «γιατί εγώ;» ή να ψάχνεις ποιος φταίει. Κι έρχεται τότε μια βαθιά σιωπή. Μια αναγνώριση πως ότι βιώνεις δεν είναι τιμωρία της μοίρας, ούτε αποτέλεσμα των πράξεων των άλλων, αλλά αντανάκλαση δικών σου παλιών κινήσεων. Μικρών, ασυνείδητων επιλογών που έγιναν κάποτε από φόβο, ανάγκη ή άμυνα.
Δεν υπάρχει φταίξιμο – μόνο επίγνωση
Δεν πρόκειται για λάθη ή ενοχές. Είναι η στιγμή που η ζωή σου δείχνει, με απαλότητα, εκεί που κάποτε έκλεισες τα μάτια. Όχι για να σε τιμωρήσει, αλλά για να σου θυμίσει ότι ήρθε η ώρα να επιστρέψεις σε αυτό που πραγματικά είσαι. Η Συνείδηση δεν κρίνει – απλώς καθρεφτίζει, με υπομονή, όλα όσα δεν έχουν ακόμα θεραπευτεί μέσα σου.
Η σιωπηλή αποδοχή
Η ελευθερία δε σημαίνει να μην αντιμετωπίζεις δυσκολίες, αλλά να μην τις πολεμάς. Να μην προσπαθείς να ξεφύγεις ή να τις «διορθώσεις» βιαστικά. Είναι η επιλογή να σταθείς παρών: να δεις, να νιώσεις, να αναπνεύσεις μαζί με αυτό που συμβαίνει. Να θυμηθείς ότι αυτή η στιγμή -όσο δύσκολη κι αν είναι- δεν ήρθε για να σε πληγώσει, αλλά για να σε οδηγήσει πίσω στο κέντρο σου.
Η μεταμόρφωση της παρουσίας
Η πραγματική αλλαγή δεν έχει δράματα ούτε φώτα. Είναι μια ήρεμη, εσωτερική διάλυση όσων δε χρειάζονται πια. Στο χώρο αυτόν δεν υπάρχει κάτι να αποδείξεις, καμία μάχη να κερδίσεις, κανέναν να πείσεις. Υπάρχει μόνο η καθαρή επίγνωση πως είσαι ήδη ολόκληρος.
Η επιστροφή στο σπίτι σου
Όταν δεις ότι όλα ξεκινούν από μέσα σου, σταματάς να είσαι θύμα. Παύεις να είσαι πιόνι των περιστάσεων και γίνεσαι ο παρατηρητής – εκείνος που βλέπει με καθαρότητα και ηρεμία. Και τότε καταλαβαίνεις: κάθε εμπειρία, κάθε πρόκληση, κάθε δάκρυ… ήταν πάντα μια πόρτα επιστροφής στον εαυτό.
Κάθε στιγμή είναι πρόσκληση να θυμηθείς ποιος είσαι
κι αυτό είναι το αληθινό ταξίδι προς τον εαυτό σου.
Πηγή photo: Envato Elements
