Ολιστική προσέγγιση: βλέποντας τον άνθρωπο ως σύνολο
Όταν σώμα, νους και ψυχή συνομιλούν, η ευεξία αποκτά βάθος και νόημα
Η ολιστική προσέγγιση δεν είναι μια μέθοδος ούτε μια εναλλακτική τάση. Είναι ένας τρόπος κατανόησης του ανθρώπου. Αντί να βλέπει τα συμπτώματα απομονωμένα, επιλέγει να δει τον άνθρωπο ως σύνολο: σώμα, σκέψη, συναίσθημα, εμπειρία ζωής και εσωτερικό κόσμο. Στην ολιστική θεώρηση, τίποτα δε συμβαίνει τυχαία ή αποκομμένα. Κάθε σωματική ενόχληση, κάθε ψυχική κόπωση, κάθε συναισθηματική δυσκολία συνδέεται με τον τρόπο που ζούμε, σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και τον κόσμο.
Ο άνθρωπος πέρα από τα συμπτώματα
Η σύγχρονη καθημερινότητα συχνά μας ωθεί να αντιμετωπίζουμε τα πάντα γρήγορα και αποσπασματικά. Ένα σύμπτωμα, μια λύση. Όμως ο άνθρωπος δε λειτουργεί έτσι. Η ολιστική προσέγγιση μας προσκαλεί να ρωτήσουμε:
- Τι προσπαθεί να μου δείξει αυτό που βιώνω;
- Ποια ανάγκη δεν ακούστηκε;
- Που έχω απομακρυνθεί από τον εαυτό μου;
Δεν εστιάζει μόνο στο «να φύγει κάτι», αλλά στο να κατανοηθεί.
Σώμα, νους και ψυχή σε διαρκή αλληλεπίδραση
Το σώμα δεν είναι απλώς ένα μηχανικό σύστημα. Καταγράφει συναισθήματα, εμπειρίες, άγχη και ανείπωτες σκέψεις.
Ο νους δεν είναι μόνο εργαλείο σκέψης. Είναι φίλτρο αντίληψης της ζωής.
Η ψυχή δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι το εσωτερικό μας μέτρο ισορροπίας και αλήθειας.
Όταν ένα από αυτά τα επίπεδα αγνοείται, η ισορροπία διαταράσσεται. Όταν όμως αρχίζουν να «συνομιλούν», τότε γεννιέται μια βαθύτερη μορφή ευεξίας.
Η ολιστική προσέγγιση στην καθημερινή ζωή
Ολιστική ζωή δε σημαίνει να αλλάξουμε τα πάντα. Σημαίνει να αλλάξουμε τον τρόπο που τα βλέπουμε. Μπορεί να ξεκινήσει από απλά πράγματα:
- από το πως ακούμε το σώμα μας,
- από το πως φροντίζουμε τον εαυτό μας χωρίς ενοχές,
- από το πως δίνουμε χώρο στο συναίσθημα,
- από το πως επιλέγουμε συνειδητά τι μας θρέφει και τι μας εξαντλεί.
Δεν υπάρχει μία σωστή διαδρομή. Υπάρχει η προσωπική διαδρομή του καθενός.
Εκεί όπου η ευεξία συναντά την αυτογνωσία
Η ολιστική προσέγγιση δεν υπόσχεται άμεσες λύσεις. Υπόσχεται κάτι πιο ουσιαστικό: επαφή. Επαφή με το σώμα, με την αλήθεια μας, με όσα έχουμε ανάγκη να δούμε και να φροντίσουμε. Όταν αρχίζουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας ως σύνολο και όχι ως πρόβλημα προς διόρθωση, τότε η ευεξία παύει να είναι στόχος και γίνεται στάση ζωής.
Η επιστροφή στην ολότητα του εαυτού
Ίσως η μεγαλύτερη πράξη φροντίδας δεν είναι να αλλάξουμε κάτι μέσα μας, αλλά να το ακούσουμε.
Να σταθούμε λίγο πιο ήσυχοι, λίγο πιο παρόντες, λίγο πιο αληθινοί.
Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι κομμάτια που πρέπει να «διορθωθούν».
Είναι ένα σύνολο που ζητά να γίνει κατανοητό.
Ερωτήματα αυτοπαρατήρησης
- Ποιο κομμάτι του εαυτού μου ζητά περισσότερη προσοχή αυτή την περίοδο;
- Τι μου δείχνει το σώμα μου όταν επιβραδύνω;
- Που ζω μηχανικά και που ζω συνειδητά;
- Αν με έβλεπα ως σύνολο, τι θα άλλαζε στον τρόπο που με φροντίζω;
Πηγή photo: Envato Elements
