Που «χάνεται» η ενέργειά μας μέσα στη μέρα
Οι αόρατες διαρροές που μας κουράζουν χωρίς να το καταλαβαίνουμε
Υπάρχουν μέρες που δεν κάναμε τίποτα ιδιαίτερα δύσκολο – κι όμως νιώθουμε εξαντλημένοι.
Όχι σωματικά, αλλά βαθύτερα.
Σαν κάτι να μας «τραβά» αθόρυβα την ενέργεια, χωρίς να μπορούμε να το ονοματίσουμε.
Η ενέργειά μας δε χάνεται μόνο από την κούραση.
Χάνεται από μικρές, επαναλαμβανόμενες εσωτερικές διαρροές που συχνά περνούν απαρατήρητες.
Σκέψεις που δε σταματούν ποτέ
Ο νους που αναλύει διαρκώς, που ανησυχεί, που επιστρέφει στο παρελθόν ή προβάλλει σενάρια στο μέλλον, καταναλώνει τεράστια ποσά ενέργειας.
Όχι επειδή σκέφτεται – αλλά επειδή δεν ξεκουράζεται ποτέ.
Η συνεχής νοητική εγρήγορση κρατά το σώμα σε κατάσταση έντασης, ακόμα κι όταν καθόμαστε ακίνητοι.
Συναισθήματα που δεν εκφράζονται
Όσα δε λέγονται, δε χάνονται.
Αποθηκεύονται.
Καταπιεσμένος θυμός, ανείπωτη λύπη, ενοχές, φόβοι ή παράπονα που «δεν είναι η ώρα να ειπωθούν», παραμένουν μέσα μας και ζητούν χώρο.
Και αυτός ο χώρος… κοστίζει ενέργεια.
Όρια που δε μπαίνουν
Κάθε φορά που λέμε «ναι» ενώ μέσα μας νιώθουμε «όχι»,
κάθε φορά που παραβιάζουμε το ρυθμό μας για να μη δυσαρεστήσουμε,
κάθε φορά που αγνοούμε τις ανάγκες μας,
η ενέργεια διαρρέει.
Όχι θεαματικά – αλλά σταθερά.
Υπερφόρτωση πληροφοριών
Ειδήσεις, οθόνες, ειδοποιήσεις, κοινωνικά δίκτυα, συνεχής εναλλαγή εικόνων και ερεθισμάτων.
Ο εγκέφαλος δεν προλαβαίνει να αφομοιώσει,
και η προσοχή μας διασπάται.
Η ενέργεια σκορπίζεται αντί να ρέει.
Αποσύνδεση από το σώμα
Πολλές φορές ζούμε «από το κεφάλι και πάνω».
Ξεχνάμε να αναπνεύσουμε βαθιά, να κινηθούμε συνειδητά, να νιώσουμε.
Το σώμα τότε δε γίνεται σύμμαχος, αλλά βάρος.
Κι όμως, εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο απόθεμα ενέργειας.
Εσωτερικές συγκρούσεις
Όταν ένα κομμάτι μας θέλει να αλλάξει και ένα άλλο φοβάται,
όταν νιώθουμε ότι «πρέπει» να είμαστε αλλιώς από αυτό που είμαστε,
δημιουργείται εσωτερική τριβή.
Και κάθε τριβή… καταναλώνει δύναμη.
Προς μια πιο συνειδητή διαχείριση ενέργειας
Η ενέργεια δεν αυξάνεται μόνο με ξεκούραση.
Αυξάνεται όταν σταματούν οι άσκοπες απώλειες.
Όταν ακούμε το σώμα,
όταν τιμούμε τα συναισθήματά μας,
όταν επιλέγουμε πού θα δώσουμε την προσοχή μας.
Η ενέργεια δεν είναι κάτι που κυνηγάμε.
Είναι κάτι που προστατεύουμε.
Όταν στρέφεις την προσοχή προς τα μέσα
Ίσως το πρώτο βήμα δεν είναι να κάνεις περισσότερα,
αλλά να αφαιρέσεις όσα σε στραγγίζουν.
Να παρατηρήσεις.
Να επιβραδύνεις.
Να ακούσεις.
Γιατί συχνά, η ενέργεια που ψάχνουμε… δε χάθηκε ποτέ.
Απλώς σκορπίστηκε.
Ερωτήματα αυτοπαρατήρησης
- Ποια στιγμή της ημέρας νιώθω τη μεγαλύτερη ενεργειακή πτώση;
- Ποιες σκέψεις επαναλαμβάνονται και με κουράζουν περισσότερο;
- Που λέω «ναι» ενώ μέσα μου νιώθω «όχι»;
- Τι θα άλλαζε αν προστάτευα λίγο περισσότερο την ενέργειά μου;
- Πως θα φερόμουν στον εαυτό μου αν τον έβλεπα ως πολύτιμο σύστημα ενέργειας;
Πηγή photo: Envato Elements
