Συνειδητή πρωινή ρουτίνα
Ξεκινώντας τη μέρα από μέσα προς τα έξω
Η πρωινή ρουτίνα δε χρειάζεται να είναι αυστηρό πρόγραμμα ούτε μια λίστα υποχρεώσεων που πρέπει να «εκτελεστούν». Στη συνειδητή της μορφή, γίνεται ένας ήσυχος χώρος επαφής με τον εαυτό μας, μια μετάβαση από τον ύπνο στη δράση με παρουσία, πρόθεση και φροντίδα. Δεν αφορά το πόσα πράγματα θα κάνουμε, αλλά το πώς θα τα κάνουμε.
Ξύπνημα χωρίς βιασύνη
Οι πρώτες στιγμές μετά το ξύπνημα είναι καθοριστικές. Αντί να σηκωθούμε απότομα ή να στραφούμε αμέσως σε οθόνες, μπορούμε να μείνουμε για λίγα δευτερόλεπτα ακίνητοι, παρατηρώντας την αναπνοή και το σώμα. Πώς νιώθω σήμερα; Πού υπάρχει ένταση, πού χαλάρωση; Αυτή η απλή παρατήρηση μας φέρνει σε επαφή με την παρούσα στιγμή πριν αρχίσει ο εξωτερικός ρυθμός.
Η αναπνοή ως γέφυρα
Λίγες συνειδητές αναπνοές λειτουργούν σα γέφυρα ανάμεσα στο εσωτερικό μας τοπίο και στη μέρα που ανοίγεται μπροστά μας. Δε χρειάζεται τεχνική ούτε διάρκεια, αρκεί η πρόθεση. Με κάθε εισπνοή δημιουργούμε χώρο, με κάθε εκπνοή αφήνουμε πίσω τη νύχτα. Η αναπνοή μας θυμίζει ότι δε χρειάζεται να τρέξουμε για να «προλάβουμε» τη ζωή.
Μια απλή κίνηση αφύπνισης
Το σώμα ξυπνά μαζί μας. Ένα απαλό τέντωμα, λίγα λεπτά αργής κίνησης ή μια μικρή βόλτα στο σπίτι βοηθούν την ενέργεια να κυκλοφορήσει. Η συνειδητή πρωινή ρουτίνα δεν επιβάλλει άσκηση, προσκαλεί το σώμα να εκφραστεί με τον τρόπο που έχει ανάγκη εκείνη τη στιγμή.
Πρόθεση αντί για πρόγραμμα
Αντί να γεμίσουμε το μυαλό με όλα όσα «πρέπει» να γίνουν, μπορούμε να θέσουμε μια πρόθεση για τη μέρα. Μια λέξη, ένα συναίσθημα, μια ποιότητα: ηρεμία, καθαρότητα, ευγένεια, συγκέντρωση. Η πρόθεση λειτουργεί σαν εσωτερική πυξίδα και όχι σαν έλεγχος. Δε δεσμεύει, υπενθυμίζει.
Μικρές τελετουργίες, μεγάλη σημασία
Ένα ζεστό ρόφημα που απολαμβάνουμε χωρίς περισπασμούς, λίγες γραμμές σε ένα τετράδιο, λίγη σιωπή δίπλα στο παράθυρο. Αυτές οι μικρές πράξεις δεν είναι πολυτέλεια, είναι σημάδια φροντίδας. Δημιουργούν ένα σταθερό, ήρεμο σημείο εκκίνησης, ακόμη και στις πιο απαιτητικές μέρες.
Όταν η πρωινή ρουτίνα γίνεται στάση ζωής
Με τον καιρό, η συνειδητή πρωινή ρουτίνα παύει να είναι κάτι που «κάνουμε» και γίνεται κάτι που είμαστε. Μας μαθαίνει να ξεκινάμε από μέσα προς τα έξω, να ακούμε πριν αντιδράσουμε, να δίνουμε χώρο πριν απαιτήσουμε. Και αυτή η ποιότητα μεταφέρεται φυσικά σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Όπως ξεκινά η μέρα
- Τι θα άλλαζε αν αύριο το πρωί δεν προσπαθούσες να ελέγξεις τη μέρα, αλλά να τη συναντήσεις;
- Ποια μικρή, συνειδητή πράξη θα μπορούσε να γίνει το προσωπικό σου σημείο εκκίνησης;
- Και αν η πρωινή ρουτίνα δεν ήταν καθήκον, αλλά μια καθημερινή υπενθύμιση σύνδεσης με τον εαυτό σου;
Πηγή photo: Envato Elements
