Τι είναι το εσωτερικό παιδί και πως επηρεάζει τη ζωή σου σήμερα
Το κομμάτι μέσα σου που θυμάται, νιώθει και καθορίζει περισσότερα απ’ όσα νομίζεις
Μέσα σου υπάρχει ένα κομμάτι που δε μεγάλωσε ποτέ.
Δεν είναι αδυναμία. Είναι μνήμη. Είναι συναίσθημα. Είναι εμπειρία.
Είναι το εσωτερικό σου παιδί.
Και, χωρίς να το καταλαβαίνεις πάντα, επηρεάζει τον τρόπο που σκέφτεσαι, αντιδράς και σχετίζεσαι με τους άλλους… κάθε μέρα.
Τι είναι το εσωτερικό παιδί
Το εσωτερικό παιδί δεν είναι κάτι «μεταφυσικό».
Είναι το σύνολο των εμπειριών που είχες όταν ήσουν παιδί:
➜ τα συναισθήματα που ένιωσες
➜ οι ανάγκες που καλύφθηκαν ή έμειναν πίσω
➜ οι στιγμές που ένιωσες ασφάλεια ή φόβο
➜ ο τρόπος που έμαθες να αγαπάς και να προστατεύεσαι
Όλα αυτά δε χάθηκαν.
Απλώς έγιναν μέρος σου.
Πως επηρεάζει τη ζωή σου σήμερα
Ίσως να πιστεύεις ότι λειτουργείς ως ενήλικας.
Κι όμως, σε πολλές στιγμές… δεν είναι ο ενήλικας που «μιλάει».
Είναι το παιδί.
🔹 Στις αντιδράσεις σου
Όταν θυμώνεις έντονα, όταν πληγώνεσαι εύκολα ή όταν νιώθεις απόρριψη, συχνά δεν αντιδράς μόνο σε αυτό που συμβαίνει τώρα.
Αντιδράς σε κάτι που έχεις ξανανιώσει.
🔹 Στις σχέσεις σου
Αναζητάς:
➜ αποδοχή
➜ επιβεβαίωση
➜ ασφάλεια
Και μερικές φορές:
➜ φοβάσαι την απόσταση
➜ κρατιέσαι από ανθρώπους που δε σου κάνουν καλό
➜ δυσκολεύεσαι να θέσεις όρια
Όχι γιατί «έτσι είσαι»,
αλλά γιατί έτσι έμαθες να συνδέεσαι.
🔹 Στον τρόπο που βλέπεις τον εαυτό σου
Το εσωτερικό παιδί κουβαλάει φράσεις όπως:
➜ «Δεν είμαι αρκετός»
➜ «Πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο για να αγαπηθώ»
➜ «Αν κάνω λάθος, θα απορριφθώ»
Και αυτές οι φράσεις γίνονται πεποιθήσεις.
Όταν το εσωτερικό παιδί είναι πληγωμένο
Αν κάποια συναισθήματα δεν εκφράστηκαν ή δεν έγιναν αποδεκτά,
το παιδί μέσα σου έμαθε να:
➜ κρύβεται
➜ προσαρμόζεται
➜ φοβάται
➜ προστατεύεται
Και σήμερα αυτό φαίνεται ως:
➜ υπερευαισθησία
➜ ανάγκη για έλεγχο
➜ δυσκολία στις σχέσεις
➜ έντονες αντιδράσεις
Δεν είναι «πρόβλημα χαρακτήρα».
Είναι τρόπος επιβίωσης που έμεινε.
Το καλό νέο: μπορείς να το φροντίσεις
Το εσωτερικό παιδί δε χρειάζεται να αλλάξει.
Χρειάζεται να το δεις.
Να το ακούσεις.
Να του δώσεις αυτό που ίσως δεν πήρε τότε:
➜ αποδοχή
➜ ασφάλεια
➜ κατανόηση
Και αυτό μπορεί να ξεκινήσει από κάτι πολύ απλό:
την επίγνωση.
Μικρά βήματα για να ξεκινήσεις
➜ Παρατήρησε πότε αντιδράς πιο έντονα
➜ Ρώτα τον εαυτό σου: «Τι νιώθω πραγματικά αυτή τη στιγμή;»
➜ Δώσε χώρο στο συναίσθημα, χωρίς να το κρίνεις
➜ Μίλησε στον εαυτό σου με καλοσύνη, όχι με αυστηρότητα
Αυτό είναι το πρώτο βήμα σύνδεσης.
Δεν είσαι μόνο ο ενήλικας που φαίνεσαι
Μέσα σου συνυπάρχουν:
➜ ο ενήλικας που σκέφτεται
➜ και το παιδί που νιώθει
Όσο περισσότερο τα φέρνεις σε ισορροπία,
τόσο πιο συνειδητά ζεις.
Ερωτήσεις αυτοπαρατήρησης
- Πότε νιώθω ότι αντιδρώ πιο έντονα απ’ όσο χρειάζεται;
- Ποιο συναίσθημα επαναλαμβάνεται συχνά μέσα μου;
- Τι θα χρειαζόταν να ακούσω όταν ήμουν παιδί;
- Πως μπορώ να το δώσω αυτό στον εαυτό μου σήμερα;
- Σε ποιες στιγμές νιώθω πραγματικά ασφαλής;
Πηγή photo: Envato Elements
