Η δύναμη της συγχώρεσης
Ένα μονοπάτι εσωτερικής ελευθερίας και ψυχικής απελευθέρωσης
Η συγχώρεση είναι μία από τις πιο βαθιές πράξεις αυτοθεραπείας που μπορεί να προσφέρει κανείς στον εαυτό του. Δεν αφορά την αδυναμία ή την υποχώρηση, είναι, αντιθέτως, μια έκφραση δύναμης, συνειδητότητας και αγάπης προς τον εαυτό.
Η λέξη «συγχωρώ» κρύβει μέσα της τη σοφία της ένωσης: συν-χωρώ, δηλαδή «χωρώ μαζί». Δημιουργώ μέσα μου το χώρο που χρειάζεται για να συνυπάρξει κάτι που κάποτε με πόνεσε, χωρίς πια να αφήνω αυτόν τον πόνο να ορίζει το παρόν μου.
Τι σημαίνει πραγματικά να συγχωρώ
Η συγχώρεση δεν είναι λήθη, ούτε αποδοχή της αδικίας. Δε σημαίνει ότι δικαιολογώ τη συμπεριφορά του άλλου ή ότι ακυρώνω το συναίσθημα που ένιωσα. Αντίθετα, είναι η συνειδητή απόφαση να πάψω να επιτρέπω στο παρελθόν να καθορίζει το παρόν μου.
Πολλές φορές δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε, επειδή πιστεύουμε πως η συγχώρεση ισοδυναμεί με παραίτηση ή αδυναμία. Όμως στην ουσία της, η συγχώρεση είναι πράξη εσωτερικής κάθαρσης. Δε γίνεται για τον άλλον, γίνεται για εμάς. Είναι το σημείο όπου αναλαμβάνουμε την ευθύνη της ψυχικής μας ισορροπίας και επιλέγουμε να προχωρήσουμε πιο ελεύθερα.
Ο ρόλος της συνειδητότητας και των ορίων
Οι εμπειρίες που μας πλήγωσαν έχουν πάντα κάτι να μας διδάξουν. Μας βοηθούν να αναγνωρίσουμε τις ανάγκες και τα όριά μας, να κατανοήσουμε τι είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε και τι όχι. Η μνήμη αυτών των γεγονότων δε χρειάζεται να σβήσει, χρειάζεται όμως να μεταμορφωθεί. Όταν κρατάμε μέσα μας θυμό ή πίκρα, ουσιαστικά εγκλωβίζουμε τον εαυτό μας σε μια κατάσταση συνεχούς άμυνας. Ο νους αναπαράγει ξανά και ξανά τις ίδιες εικόνες, εμποδίζοντας τη ροή της ζωής στο παρόν. Η αδυναμία να συγχωρήσουμε μετατρέπεται έτσι σε εσωτερικό βάρος. Γίνεται ένα αόρατο εμπόδιο που περιορίζει τη χαρά και την αίσθηση ελευθερίας μας.
Η συγχώρεση ως πράξη αυτοφροντίδας
Η συγχώρεση δεν είναι συναίσθημα, είναι επιλογή. Μια πράξη συνειδητής παρουσίας και ωριμότητας. Απαιτεί χρόνο, ειλικρίνεια και υπομονή. Μας καλεί να αντιμετωπίσουμε τα πιο δύσκολα κομμάτια του εαυτού μας – το θυμό, τη θλίψη, την απογοήτευση – και να τα μεταμορφώσουμε μέσα από την κατανόηση και την αποδοχή. Όπως ένα τραύμα χρειάζεται φροντίδα για να επουλωθεί, έτσι και η καρδιά χρειάζεται χώρο, χρόνο και πρόθεση για να βρει ξανά την ισορροπία της. Η πράξη της συγχώρεσης είναι η γέφυρα ανάμεσα στον πόνο του παρελθόντος και την ειρήνη του παρόντος.
Το δώρο της εσωτερικής λύτρωσης
Όταν επιλέγουμε να συγχωρήσουμε, απελευθερώνουμε ενέργεια που ήταν δεσμευμένη σε αρνητικά συναισθήματα. Δημιουργούμε χώρο για νέα εμπειρία, για χαρά, για σύνδεση. Η συγχώρεση δεν αλλάζει το παρελθόν – αλλάζει τη σχέση μας με αυτό. Και αυτή η αλλαγή είναι η αρχή της εσωτερικής ελευθερίας. Στο τέλος αυτού του ταξιδιού, αυτό που μένει δεν είναι η μνήμη της πληγής, αλλά η επίγνωση της δύναμής μας να μεταμορφώνουμε κάθε εμπειρία σε φως.
Πηγή photo: Envato Elements
