Η εσωτερική ωριμότητα της σιωπής
Όταν η παύση γίνεται δύναμη
Η σιωπή συχνά παρεξηγείται. Εκλαμβάνεται ως αδυναμία, αμηχανία ή αποφυγή. Κι όμως, υπάρχει μια σιωπή που δεν κρύβει, αποκαλύπτει. Μια σιωπή που δεν παγώνει τη ζωή, αλλά τη βαθαίνει. Αυτή είναι η σιωπή της εσωτερικής ωριμότητας.
Όταν η σιωπή δεν είναι έλλειψη λόγου
Δε σωπαίνουμε επειδή δεν έχουμε τι να πούμε. Σωπαίνουμε επειδή έχουμε μάθει να ακούμε. Να ακούμε τον εαυτό μας πριν απαντήσουμε στον άλλον, να αφουγκραζόμαστε το συναίσθημα πίσω από τις λέξεις, να δίνουμε χρόνο στο νόημα να σχηματιστεί. Η σιωπή, τότε, γίνεται χώρος κατανόησης.
Η παύση πριν την αντίδραση
Η εσωτερική ωριμότητα φαίνεται στη στιγμή ανάμεσα στο ερέθισμα και την απάντηση. Εκεί, όπου θα μπορούσαμε να αντιδράσουμε αυτόματα, επιλέγουμε να σταθούμε. Η παύση αυτή δεν είναι αναβολή, είναι συνειδητή επιλογή. Μας προστατεύει από λόγια που δε μας εκφράζουν πραγματικά και από αντιδράσεις που θα μετανιώσουμε.
Σιωπή χωρίς φόβο
Υπάρχει σιωπή που γεννιέται από φόβο και σιωπή που γεννιέται από δύναμη. Η δεύτερη δε χρειάζεται να αποδείξει τίποτα. Δεν πιέζεται να εξηγήσει, να δικαιολογηθεί ή να κερδίσει. Είναι η σιωπή του ανθρώπου που έχει συμφιλιωθεί με τον εαυτό του και δεν εξαρτά την αξία του από την άμεση επιβεβαίωση των άλλων.
Η σιωπή ως εσωτερικό όριο
Το να μη μιλάμε πάντα είναι και ένας τρόπος να βάζουμε όρια. Όχι με σύγκρουση, αλλά με καθαρότητα. Η σιωπή μπορεί να δηλώσει «δεν είναι η στιγμή», «δε χρειάζεται να εμπλακώ», «επιλέγω να μείνω πιστός στον εαυτό μου». Είναι ένα όριο ήσυχο, αλλά σταθερό.
Όταν η σιωπή ωριμάζει τη σχέση
Παραδόξως, η συνειδητή σιωπή δεν απομακρύνει, συχνά φέρνει πιο κοντά. Δημιουργεί χώρο για τον άλλον να εκφραστεί, μειώνει την ένταση, αφήνει το συναίσθημα να καταλαγιάσει. Σε σχέσεις ουσίας, η σιωπή δεν είναι κενό. Είναι εμπιστοσύνη.
Μαθαίνοντας να σωπαίνουμε
Η σιωπή δε διδάσκεται με κανόνες. Καλλιεργείται μέσα από αυτοπαρατήρηση. Από τη στιγμή που αναγνωρίζουμε την παρόρμηση να μιλήσουμε, να απαντήσουμε, να εξηγήσουμε. Και αντί γι’ αυτό, επιλέγουμε να μείνουμε για λίγο μέσα μας. Εκεί, συχνά, βρίσκεται η πιο αληθινή απάντηση.
Μια ήσυχη εσωτερική στάση
- Πότε ήταν η τελευταία φορά που επέλεξες τη σιωπή αντί για την άμεση απάντηση;
- Πώς θα άλλαζαν οι σχέσεις σου αν άφηνες λίγο περισσότερο χώρο πριν μιλήσεις;
- Και αν η σιωπή δεν ήταν αδυναμία, αλλά σημάδι βαθιάς εσωτερικής ωριμότητας;
Πηγή photo: Microsoft Designer
