Ο εαυτός στο τώρα: Η τέχνη του να είσαι παρών
Πως η συνειδητότητα της στιγμής ανοίγει την πόρτα
σε μια ζωή πιο αληθινή, πιο καθαρή και βαθιά δική μας
Υπάρχει μια αλήθεια που όλοι γνωρίζουμε, αλλά σπάνια ζούμε: το μόνο που έχουμε πραγματικά είναι η παρούσα στιγμή. Κι όμως, το μυαλό μας ταξιδεύει συνέχεια είτε στο «χθες» είτε στο «αύριο». Στην πράξη, ελάχιστες στιγμές της ημέρας μάς βρίσκουν πραγματικά εδώ. Η συνειδητότητα του τώρα δεν είναι φιλοσοφία ούτε τεχνική. Είναι μια κατάσταση ύπαρξης που μας καλεί να θυμηθούμε κάτι απλό: ο εαυτός μας δεν κατοικεί στο παρελθόν ούτε στο μέλλον. Κατοικεί στη στιγμή που αναπνέουμε.
1. Το χάσιμο της στιγμής: πως απομακρυνόμαστε από τον εαυτό μας
Ο νους έχει την τάση να δημιουργεί ιστορίες. Άλλες είναι γλυκές, άλλες επίπονες, κάποιες εντελώς φανταστικές. Το πρόβλημα δεν είναι οι σκέψεις, αλλά η προσκόλληση σε αυτές. Όταν εγκλωβιζόμαστε στη μνήμη ή στην προσδοκία, αποσυνδεόμαστε από το σημείο στο οποίο η ζωή πραγματικά συμβαίνει: το παρόν. Και τότε εμφανίζεται εκείνο το αίσθημα «κενού»: σα να ζούμε αλλά να μη νιώθουμε. Σα να προχωράμε αλλά να μην υπάρχουμε πραγματικά μέσα στις στιγμές μας.
2. Η συνειδητότητα ως επιστροφή σώματος, νου και ψυχής στο ίδιο σημείο
Το τώρα είναι το μόνο μέρος όπου ολόκληρος ο εαυτός μας μπορεί να συναντηθεί. Το σώμα δε ζει στο παρελθόν. Η ψυχή δε ζει στο μέλλον. Μόνο ο νους περιφέρεται. Όταν φέρνουμε την προσοχή μας στην παρούσα στιγμή, κάτι βαθύ συμβαίνει: ο νους σταματά να τρέχει και συναντά το σώμα και την ψυχή εκεί όπου ήδη βρίσκονται. Αυτή η ένωση είναι η ουσία της συνειδητότητας.
3. Το τώρα δεν είναι στιγμή, είναι κατάσταση
Η παρουσία δεν είναι το «να είμαι ήρεμος». Δεν είναι το «να μη σκέφτομαι». Δεν είναι το «να προσπαθώ να μην αποσπώμαι». Είναι η αποδοχή της στιγμής όπως είναι. Χωρίς να τη φιλτράρω. Χωρίς να τη συγκρίνω. Χωρίς να θέλω να είναι αλλιώς. Το τώρα είναι ένα εσωτερικό άνοιγμα που λέει: «Εδώ είμαι. Ας δω τι υπάρχει.»
4. Η απλότητα της συνειδητότητας: μικρά σημεία εισόδου
Η στιγμή γίνεται πραγματική όταν τη νιώσουμε με ολόκληρη την ύπαρξή μας. Κάποιες απλές πράξεις μπορούν να μας επαναφέρουν:
- μια συνειδητή αναπνοή
- το βάρος του σώματος στα πόδια
- ο ήχος που υπάρχει στο δωμάτιο
- η αίσθηση της καρδιάς που χτυπά
- το βλέμμα μας να ακουμπά ένα αντικείμενο χωρίς σκέψη
Δε χρειάζεται να κάνουμε τίποτα «πνευματικό». Χρειάζεται μόνο να είμαστε εδώ.
5. Όταν είμαστε παρόντες, ο εαυτός μας καθαρίζει
Η συνειδητότητα δεν αλλάζει μόνο τη στιγμή. Αλλάζει εμάς. Με το που γυρίζουμε στο τώρα:
- οι σκέψεις χάνουν τη δύναμή τους
- η ανησυχία υποχωρεί
- το άγχος του «μετά» διαλύεται
- η καρδιά μαλακώνει
- η πραγματικότητα γίνεται πιο καθαρή
Η παρουσία φέρνει μαζί της κάτι ανεκτίμητο: διαύγεια. Και η διαύγεια οδηγεί σε αληθινές επιλογές.
6. Η πιο βαθιά πνευματική πράξη είναι η επιστροφή στη στιγμή
Στην ουσία, το τώρα είναι η γέφυρα που μας ενώνει με τον αληθινό εαυτό μας. Όσο περισσότερο βρισκόμαστε μέσα του, τόσο πιο φυσικά νιώθουμε:
- αυθεντικοί
- ευθυγραμμισμένοι
- ασφαλείς
- ήρεμοι
- ζωντανοί
Γιατί το τώρα δεν μας υπόσχεται τίποτα. Μας προσφέρει όμως τα πάντα: τη δυνατότητα να υπάρχουμε πλήρως.
Συμπέρασμα
Η συνειδητότητα του εαυτού στο παρόν δεν είναι στόχος αλλά επιστροφή. Επιστροφή σε αυτό που είμαστε πριν από τους φόβους, πριν από τους ρόλους, πριν από τις σκέψεις. Κάθε στιγμή είναι πρόσκληση. Κάθε ανάσα είναι αρχή. Και το τώρα είναι το μόνο σημείο όπου μπορούμε να ζήσουμε πραγματικά τη ζωή που μας ανήκει.
Πηγή photo: Envato Elements
