Απελευθερώσου από το βάρος της τελειότητας
Πως η αυτοαποδοχή θεραπεύει τη χαμηλή αυτοεκτίμηση
Η πραγματική πληρότητα δεν έρχεται όταν γίνεσαι τέλειος
αλλά όταν συμφιλιώνεσαι με τον ατελή εαυτό σου.
Η πιο βαθιά μορφή μοναξιάς είναι να μην αισθάνεσαι άνετα μέσα στο ίδιο σου το δέρμα. Πολλοί άνθρωποι περνούν τη ζωή τους κυνηγώντας ένα ψεύτικο ιδανικό τελειότητας, προσπαθώντας απελπισμένα να γίνουν «αρκετοί». Κι όμως, αυτή η προσπάθεια συχνά γεννά το αντίθετο: χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβο, ντροπή, αποξένωση. Αν πραγματικά θέλεις να ζήσεις με πληρότητα, να κυνηγήσεις τα όνειρά σου και να σταθείς ελεύθερος/η στον κόσμο, χρειάζεται πρώτα να απελευθερωθείς από την αυταπάτη της τελειότητας – και να ξαναβρείς το θάρρος να είσαι ο αυθεντικός εαυτός σου.
Γιατί η αυτοεκτίμησή μας πληγώνεται
Από μικροί μαθαίνουμε πως για να αξίζουμε πρέπει να χωράμε σε συγκεκριμένα καλούπια. Οι γονείς, οι δάσκαλοι, τα μέσα, οι κοινωνικές νόρμες μας δείχνουν συνεχώς «πως πρέπει να είμαστε»: πιο λεπτοί, πιο έξυπνοι, πιο πετυχημένοι, πιο όμορφοι. Έτσι, η έννοια της τελειότητας γίνεται το φίλτρο μέσα από το οποίο βλέπουμε την αξία μας. Όταν αποτυγχάνουμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το φανταστικό πρότυπο, αρχίζουμε να απορρίπτουμε τον εαυτό μας. Κι εδώ ξεκινά ο φαύλος κύκλος: όσο περισσότερο αυτοκριτικαζόμαστε, τόσο πιο μακριά απομακρυνόμαστε από την αυτοεκτίμηση – και τόσο πιο πολύ νιώθουμε ότι πρέπει να «τελειοποιηθούμε» για να νιώσουμε καλά.
Η ψευδαίσθηση της τελειότητας
Η τελειότητα μοιάζει με θάνατο. Ότι είναι τέλειο έχει πάψει να εξελίσσεται. Η ζωή, αντίθετα, είναι συνεχής κίνηση, αλλαγή, μάθηση, λάθη και νέα ξεκινήματα. Αν η τελειότητα είναι το τέλος, τότε η εξέλιξη είναι η ζωή. Μην κυνηγάς λοιπόν το «να είσαι τέλειος». Αναζήτησε το να γίνεσαι καλύτερος. Αυτό είναι που δίνει νόημα, ροή και δύναμη στη ζωή.
Ο φόβος της αποτυχίας
Η ανάγκη για τελειότητα γεννά και το πιο επικίνδυνο εμπόδιο: το φόβο της αποτυχίας. Όταν πιστεύουμε ότι κάθε αποτυχία αποδεικνύει την ανικανότητά μας, σταματάμε να προσπαθούμε. Αποφεύγουμε τις προκλήσεις, τις ευκαιρίες, τα ρίσκα – και τελικά αποφεύγουμε τη ζωή. Η αλήθεια είναι πως η αποτυχία δεν ορίζει ποιοι είμαστε. Μας διδάσκει ποιοι μπορούμε να γίνουμε. Ότι κάνουμε είναι απλώς μια πράξη – και οι πράξεις μπορούν να αλλάξουν, να βελτιωθούν, να μας ξανασυστήσουν στον εαυτό μας.
Η δύναμη της αυτοαποδοχής
Η λέξη «θάρρος» προέρχεται από τη λατινική λέξη cor — καρδιά. Και πράγματι, χρειάζεται καρδιά για να πεις: «Αποδέχομαι ποιος είμαι, με όλα μου τα κομμάτια.» Η αυτοαποδοχή δε σημαίνει αδράνεια, σημαίνει καλοσύνη απέναντι στον εαυτό σου. Σημαίνει να αναγνωρίζεις τα λάθη σου χωρίς να τα χρησιμοποιείς ως όπλα εναντίον σου. Σημαίνει να σταματάς να τιμωρείς τον εαυτό σου για το ότι είσαι άνθρωπος. Όσο περισσότερο αγαπάς τον εαυτό σου, τόσο λιγότερη ανάγκη έχεις να αποδείξεις κάτι στους άλλους. Και τότε, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να λάμπεις – όχι επειδή είσαι τέλειος, αλλά επειδή είσαι αληθινός.
Συμπέρασμα
- Η αυτοεκτίμηση δε χτίζεται με κατορθώματα, αλλά με αποδοχή.
- Η τελειότητα δεν είναι στόχος, είναι παγίδα.
- Η αληθινή δύναμη γεννιέται όταν σταματάς να προσπαθείς να είσαι κάποιος άλλος – και αρχίζεις να τιμάς αυτό που είσαι ήδη.
Αγάπησε τον εαυτό σου όχι παρά τις ατέλειές σου, αλλά εξαιτίας τους.
Εκεί κρύβεται η ομορφιά της ανθρώπινης ύπαρξης.
Πηγή photo: Envato Elements
