Πως αλλάζουμε εσωτερικά μοτίβα χωρίς να πολεμάμε τον εαυτό μας
Η αλλαγή που γεννιέται από κατανόηση, όχι από σύγκρουση
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι για να αλλάξουν πρέπει πρώτα να «διορθώσουν» τον εαυτό τους. Να πιεστούν, να ελέγξουν τις σκέψεις τους, να παλέψουν με συνήθειες, συναισθήματα και αντιδράσεις που δεν τους αρέσουν. Όμως τα εσωτερικά μοτίβα δεν αλλάζουν με πόλεμο. Αλλάζουν με επίγνωση. Η πραγματική μεταμόρφωση δε συμβαίνει όταν απορρίπτουμε αυτό που είμαστε, αλλά όταν το κατανοούμε σε βάθος.
Τι είναι τα εσωτερικά μοτίβα
Τα εσωτερικά μοτίβα είναι επαναλαμβανόμενοι τρόποι σκέψης, συναισθηματικής αντίδρασης και συμπεριφοράς. Δημιουργούνται συνήθως νωρίς στη ζωή, ως μηχανισμοί προστασίας. Κάποτε μας βοήθησαν να επιβιώσουμε συναισθηματικά. Αργότερα όμως μπορεί να μας περιορίζουν. Δεν είναι «λάθη». Είναι αποτυπώματα εμπειρίας. Όταν τα πολεμάμε, ουσιαστικά πολεμάμε ένα κομμάτι του εαυτού μας που προσπάθησε να μας προστατεύσει.
Γιατί ο πόλεμος με τον εαυτό αποτυγχάνει
Κάθε φορά που λέμε:
- «Δεν έπρεπε να νιώθω έτσι»
- «Πάλι τα ίδια κάνω»
- «Πρέπει να αλλάξω άμεσα»
δημιουργούμε εσωτερική σύγκρουση. Και η σύγκρουση ενισχύει αυτό που θέλουμε να εξαφανίσουμε. Το νευρικό σύστημα μπαίνει σε άμυνα και το μοτίβο σκληραίνει. Η αλλαγή δεν έρχεται από την πίεση, αλλά από τη χαλάρωση της εσωτερικής αντίστασης.
Η αλλαγή ξεκινά από την παρατήρηση
Το πρώτο βήμα δεν είναι να αλλάξεις το μοτίβο, αλλά να το δεις. Να το παρατηρήσεις χωρίς ετικέτες:
- Πότε ενεργοποιείται;
- Τι προσπαθεί να αποφύγει;
- Τι ανάγκη κρύβεται από πίσω;
Όταν παρατηρείς χωρίς κριτική, δημιουργείται χώρος. Και μέσα σε αυτό το χώρο, το μοτίβο αρχίζει να χαλαρώνει από μόνο του.
Από την ταύτιση στην επίγνωση
- Δεν είσαι οι σκέψεις σου.
- Δεν είσαι οι αντιδράσεις σου.
- Δεν είσαι το μοτίβο.
Είσαι αυτός που τα παρατηρεί. Αυτή η μετατόπιση είναι καθοριστική. Όταν σταματάς να ταυτίζεσαι, αποκτάς ελευθερία επιλογής. Δε χρειάζεται να καταργήσεις κάτι. Αρκεί να μην το αφήνεις να σε ορίζει.
Η δύναμη της αποδοχής
Αποδοχή δε σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει να πεις: «Βλέπω τι συμβαίνει μέσα μου και δεν το απορρίπτω». Η αποδοχή καθησυχάζει το εσωτερικό σύστημα. Και όταν το σύστημα νιώθει ασφάλεια, δεν έχει λόγο να επαναλαμβάνει παλιά μοτίβα. Η αλλαγή τότε έρχεται φυσικά, όπως ένα σώμα που χαλαρώνει όταν πάψει να φοβάται.
Μικρά βήματα, όχι βίαιες αποφάσεις
Τα εσωτερικά μοτίβα αλλάζουν μέσα από:
- μικρές συνειδητές επιλογές
- ήπιες αλλαγές στη στάση μας
- επαναλαμβανόμενη παρουσία
Όχι με υποσχέσεις «από αύριο θα είμαι άλλος άνθρωπος», αλλά με το: «Σήμερα θα είμαι λίγο πιο παρών».
Η συμπόνια ως καταλύτης αλλαγής
Ότι αντιμετωπίζεται με καλοσύνη μεταμορφώνεται πιο εύκολα. Η εσωτερική συμπόνια δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη ρύθμισης. Όταν μιλάς στον εαυτό σου όπως θα μιλούσες σε ένα άνθρωπο που αγαπάς, το μοτίβο δεν έχει λόγο να αμύνεται.
Τι πραγματικά αλλάζει τα μοτίβα
- Η επίγνωση αντί της κριτικής
- Η αποδοχή αντί της απόρριψης
- Η παρουσία αντί της φυγής
- Η κατανόηση αντί της βίας
Η αλλαγή δεν είναι αγώνας. Είναι επιστροφή.
Εκεί όπου η αλλαγή δε χρειάζεται μάχη
Δε χρειάζεται να γίνεις κάποιος άλλος για να αλλάξεις. Χρειάζεται να γίνεις πιο παρών σε αυτό που ήδη είσαι. Τα εσωτερικά μοτίβα διαλύονται όταν πάψεις να τα πολεμάς και αρχίσεις να τα ακούς.
Και τότε η αλλαγή δε μοιάζει με μάχη.
Μοιάζει με ανακούφιση.
Πηγή photo: Envato Elements
