Επανασύνδεση με το τραυματισμένο υποσυνείδητό μας
Όταν η εσωτερική φωνή ζητά θεραπεία
Πως μπορούμε να ακούμε, να κατανοούμε και να επανενώνουμε
τα κομμάτια του εαυτού μας που κάποτε έμειναν σιωπηλά
Πολλές από τις αποφάσεις, τις αντιδράσεις ή τις συμπεριφορές μας δεν προέρχονται από το συνειδητό κομμάτι μας, αλλά από μέρη του εαυτού μας που κάποτε πάγωσαν σε ένα παλιό φόβο. Αυτά τα μέρη σχηματίστηκαν σε στιγμές όπου δεν είχαμε την ωριμότητα ή τη στήριξη να διαχειριστούμε ένα έντονο συναίσθημα: μια απώλεια, ένα εκφοβισμό, μια εγκατάλειψη, μια ντροπή, ένα φόβο ότι δεν αξίζουμε αγάπη. Ακόμα και σε ένα κατά τα άλλα «ισορροπημένο» παιδικό περιβάλλον, μπορεί να υπάρχουν εμπειρίες που άφησαν πίσω τους ανεπεξέργαστο πόνο. Ότι δεν έγινε τότε συνειδητά αντιληπτό ή δε βρήκε χώρο να εκφραστεί, συνεχίζει να ζει στο υποσυνείδητο. Και κάποια στιγμή, ζητάει επίμονα να ακουστεί.
Πως γεννιέται ένα εσωτερικό τραύμα
Όταν ένα παιδί νιώσει φόβο, απώλεια ελέγχου ή συναισθηματική απειλή, το σώμα του μπαίνει σε κατάσταση επιβίωσης. Το έντονο συναίσθημα δε βρίσκει χώρο να εκτονωθεί – παγώνει. Έτσι, η ενέργεια αυτού του συναισθήματος αποθηκεύεται στο σώμα σαν ένα «αποτύπωμα φόβου» που ενεργοποιείται κάθε φορά που μια παρόμοια κατάσταση εμφανίζεται στη ζωή μας. Το αποτέλεσμα; Αντιδρούμε σαν να είμαστε ακόμα το παιδί που τρόμαξε, όχι ο ενήλικας που είμαστε σήμερα. Μπορεί να θυμώνουμε υπερβολικά, να κλεινόμαστε, να φεύγουμε, να αποφεύγουμε, να καταρρέουμε – χωρίς να έχουμε ιδέα γιατί.
Ο προστατευτικός ρόλος του εγώ
Το εγώ δεν είναι αντίπαλός μας – είναι ο φρουρός μας. Για να μη νιώσουμε ξανά τον παλιό πόνο, το εγώ κρύβει αυτά τα κομμάτια από τη συνειδητή μας επίγνωση και προσπαθεί να μας αποσπάσει:
- με υπερβολική δραστηριότητα
- με σκρολάρισμα στα social media
- με φαγητό, ποτό, ύπνο ή δουλειά
- με το να αποφεύγουμε ανθρώπους και καταστάσεις
Κάνει ότι μπορεί για να μας διατηρήσει «ασφαλείς» αλλά στην πραγματικότητα αυτή η ασφάλεια είναι και το κλουβί μας.
Όταν τα εσωτερικά κομμάτια συγκρούονται
Μπορεί να υπάρχουν πολλά μέρη μέσα μας που έχουν διαφορετικές ανάγκες: Ένα μέρος θέλει να φανεί, να ακουστεί, να λάμψει. Ένα άλλο φοβάται την έκθεση, τη σύγκρουση, την κριτική. Αυτό δημιουργεί εσωτερική τριβή και σύγχυση: προχωράμε δύο βήματα μπροστά και τρία πίσω. Η ζωή μας μένει μισή – ασφαλής, αλλά όχι γεμάτη. Η επίγνωση αυτών των εσωτερικών συγκρούσεων είναι το πρώτο μεγάλο θεραπευτικό βήμα.
Ο δρόμος της επανένωσης: Δίνοντας φωνή στα πληγωμένα μέρη
Η θεραπεία αρχίζει όταν επιτρέπουμε σε αυτά τα κομμάτια να μιλήσουν – όχι με το μυαλό, αλλά με την καρδιά. Η διαδικασία μοιάζει με μια εσωτερική συνάντηση: ο ώριμος, ενήλικος εαυτός μας πλησιάζει το παιδί που κάποτε τρόμαξε και το ρωτά: «Τι χρειάζεσαι; Τι δεν πήρες τότε; Πώς μπορώ να σε προστατεύσω τώρα;» Όταν αυτά τα κομμάτια ακουστούν, νιώθουν ασφαλή για πρώτη φορά. Η ενέργεια που ήταν παγωμένη αρχίζει να ρέει. Το νευρικό σύστημα χαλαρώνει. Ο εσωτερικός πόλεμος ησυχάζει.
Μια απλή πρακτική επαφής με τα τραυματισμένα κομμάτια
Ακολουθεί μια σύντομη εκδοχή της άσκησης επαφής και αποδοχής:
- Αναπνοή: Κλείσε τα μάτια, αναπνοή αργή και μαλακή. Φέρε την επίγνωση στο κέντρο της καρδιάς σου.
- Προσκάλεσε το κομμάτι που πονά: Άφησέ το να εμφανιστεί με όποιο τρόπο θέλει – σαν εικόνα, αίσθηση, λέξη ή συναίσθημα.
- Μίλησε του με καλοσύνη: Ρώτησέ το τι χρειάζεται. Άκου χωρίς κριτική, χωρίς να βιάζεσαι.
- Πρόσφερε αυτό που έλειψε: Προστασία, αγάπη, αποδοχή, ασφάλεια. Προσέφερε το μέσα από την ενήλικη σοφία σου.
- Επανένωση: Όταν η στιγμή ωριμάσει, φέρε το κομμάτι συμβολικά στην καρδιά σου. Επέστρεψε το «σπίτι».
Ο καρπός της επανασύνδεσης
Όταν τα αποκομμένα κομμάτια επιστρέφουν στην αγκαλιά του συνειδητού εαυτού μας:
- οι αποφάσεις μας γίνονται καθαρότερες
- οι φόβοι μειώνονται
- η εσωτερική κριτική ησυχάζει
- η ζωή μας αποκτά μεγαλύτερη αίσθηση κατεύθυνσης
- η ενέργειά μας απελευθερώνεται
- Δεν αντιδρούμε πια μέσα από παλιά τραύματα – δρούμε μέσα από σύνδεση, καρδιά και επίγνωση.
Ένα τελευταίο μήνυμα
Κάθε κομμάτι σου αξίζει να ακουστεί. Ότι δε μπόρεσε να μιλήσει κάποτε, μπορεί να μιλήσει τώρα – μέσα από εσένα. Όσο περισσότερο επανενώνεις αυτά τα μέρη, τόσο πιο κοντά έρχεσαι στην αληθινή σου φύση: μια σοφή, ολοκληρωμένη και βαθιά δυνατή ύπαρξη.
Πηγή photo: Envato Elements
