Η ενσυνειδητότητα ως τρόπος ζωής
Η ήσυχη επανάσταση του «εδώ και τώρα»
Ζούμε σε μια εποχή που όλα κινούνται γρήγορα – οι πληροφορίες, οι απαιτήσεις, ακόμη και οι σκέψεις μας. Ο νους μας πηδά από το παρελθόν στο μέλλον, αναζητώντας απαντήσεις, ελέγχοντας, φοβούμενος. Κάπου μέσα σε αυτό το συνεχή θόρυβο, η ενσυνειδητότητα έρχεται όχι ως πολυτέλεια, αλλά ως ανάγκη. Είναι η υπενθύμιση πως η ζωή δε συμβαίνει «κάποτε», αλλά τώρα.
Η ενσυνειδητότητα δεν είναι απλώς μια τεχνική χαλάρωσης ή μια μόδα της εποχής. Είναι μια στάση ύπαρξης που μας καλεί να παρατηρούμε χωρίς να κρίνουμε, να ακούμε χωρίς να προγραμματίζουμε την απάντησή μας, να αισθανόμαστε χωρίς να αντιστεκόμαστε. Μας μαθαίνει να στεκόμαστε για λίγο μέσα στη σιωπή του παρόντος και να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, όχι όπως τα φανταζόμαστε ή όπως θα θέλαμε να είναι.
Όταν ζούμε ενσυνείδητα, οι απλές στιγμές αποκτούν βάθος. Ένα ποτήρι νερό, μια συζήτηση, μια βόλτα στη φύση μετατρέπονται σε εμπειρίες πλήρους παρουσίας. Ο χρόνος μοιάζει να απλώνεται και μέσα σε αυτή τη διαύγεια, γεννιέται η γαλήνη. Η ενσυνειδητότητα δεν εξαλείφει τον πόνο ή το άγχος, αλλά μας βοηθά να τα αντιμετωπίζουμε με ηρεμία, αντί να μας κυριεύουν.
Η ουσία της δεν είναι η απομάκρυνση από τον κόσμο, αλλά η βαθύτερη συμμετοχή σε αυτόν. Όταν είμαστε παρόντες, συνδεόμαστε πιο αυθεντικά με τους ανθρώπους, με τη φύση, με τον εαυτό μας. Η ενσυνειδητότητα μας διδάσκει πως η ζωή δε χρειάζεται να αλλάξει για να γίνει όμορφη, χρειάζεται απλώς να τη δούμε όπως πραγματικά είναι – ένα διαρκές θαύμα της στιγμής.
Ίσως τελικά η ενσυνειδητότητα να μην είναι κάτι που μαθαίνεται, αλλά κάτι που θυμόμαστε. Μια φυσική κατάσταση που υπήρχε πάντα μέσα μας, θαμμένη κάτω από τον θόρυβο της καθημερινότητας. Κάθε φορά που σταματάμε για λίγο, που παίρνουμε μια συνειδητή ανάσα και κοιτάζουμε τον κόσμο χωρίς φίλτρα, ερχόμαστε πιο κοντά σε αυτή τη σιωπηλή αλήθεια: ότι η ζωή είναι ήδη εδώ, και περιμένει να τη ζήσουμε.
Πηγή photo: Envato Elements
