Ομοιοπαθητική
Μια διαφορετική προσέγγιση της υγείας και της θεραπείας
Η ομοιοπαθητική αποτελεί έναν ιδιαίτερο κλάδο της εναλλακτικής ιατρικής, ο οποίος εμφανίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα. Δημιουργός της θεωρείται ο Γερμανός ιατρός Σάμουελ Χάνεμαν, ο οποίος ανέπτυξε μια νέα ιατρική προσέγγιση γύρω στη δεκαετία του 1790. Η βασική αρχή πάνω στην οποία στηρίχτηκε είναι η ιδέα ότι μια ουσία, ικανή σε υψηλές δόσεις να προκαλέσει συγκεκριμένα συμπτώματα ασθένειας, μπορεί –αν χορηγηθεί σε απειροελάχιστες δόσεις– να βοηθήσει τον οργανισμό να ξεπεράσει αυτά τα ίδια συμπτώματα. Η αρχή αυτή συνοψίζεται στη φράση «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια».
Σύμφωνα με τη φιλοσοφία της ομοιοπαθητικής, η ασθένεια δε θεωρείται μόνο το αποτέλεσμα ενός εξωτερικού παράγοντα αλλά μια εκδήλωση διαταραχής στη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. Ο θεραπευτικός στόχος, λοιπόν, δεν είναι η καταστολή των συμπτωμάτων αλλά η ενίσχυση και αποκατάσταση της ισορροπίας του βιολογικού συστήματος. Για τον λόγο αυτό, οι ομοιοπαθητικοί γιατροί χρησιμοποιούν φυσικές ουσίες –προερχόμενες από φυτά, ορυκτά ή και ζωικά προϊόντα– σε εξαιρετικά μικρές ποσότητες. Σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, οι ουσίες αυτές θα μπορούσαν να προκαλέσουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της νόσου που επιχειρούν να θεραπεύσουν.
Η διαδικασία παρασκευής των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων στηρίζεται στην αρχή της μεγάλης αραίωσης και της «δυναμοποίησης». Μέσα από επαναλαμβανόμενες αραιώσεις και ανακινήσεις, επιδιώκεται να μειωθεί στο ελάχιστο η πιθανότητα τοξικών παρενεργειών. Έτσι, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα θεωρούνται ασφαλή και απαλλαγμένα από τις ανεπιθύμητες ενέργειες που συνήθως συνοδεύουν τα συμβατικά φάρμακα.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της ομοιοπαθητικής είναι η εξατομίκευση της θεραπείας. Δεν υπάρχει ένα μόνο φάρμακο για κάθε ασθένεια. Αντιθέτως, ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά το κάθε άτομο σε μια πάθηση καθορίζει και την επιλογή του κατάλληλου σκευάσματος. Δύο ασθενείς με το ίδιο ιατρικό πρόβλημα μπορεί να λάβουν διαφορετικά ομοιοπαθητικά φάρμακα, ενώ το ίδιο σκεύασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ποικιλία διαφορετικών παθολογικών καταστάσεων.
Η ομοιοπαθητική μπορεί να αξιοποιηθεί σε πολλές κατηγορίες ασθενειών, είτε πρόκειται για χρόνιες είτε για οξείες καταστάσεις και παραμένει μια μορφή θεραπευτικής πρακτικής που, παρά τις αντιρρήσεις της επιστημονικής κοινότητας, εξακολουθεί να συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον και να εφαρμόζεται από πλήθος ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.
Πηγή photo: Envato Elements
